Mówienie o przyszłości po angielsku

Chcesz coś powiedzieć o swoich przyszłych planach? Nie wiesz, na jaki czas się zdecydować? Angielski daje Ci sporo możliwości, ale wybór czasu nie jest kwestią przypadku. Dowiedz się, jak używać popularnych konstrukcji gramatycznych.

Wybierz Future Simple lub Present Continuous

Wszędzie tam, gdzie pojawia się element niedopowiedzenia i nie ma stuprocentowej pewności, że coś rzeczywiście się spełni, sprawdza się czas przyszły prosty. Dlatego używany jest do mówienia o rzeczach nieplanowanych i do wyrażania spontanicznych decyzji.

Przykłady? Gdy składasz komuś obietnicę oraz snujesz własne przypuszczenia i plany w chwili mówienia lub kiedy wyrażasz na coś zgodę lub grzecznie odmawiasz. Działa to także w drugą stronę, czyli kiedy Ty zwracasz się z prośbą do kogoś innego.

Zdania z Future Simple znajdziesz poniżej:

• Will you marry me?
• You look sad, I’ll stay with you.
• I promise I will never fail you.
• I’m sorry, I won’t be able to make it.

Dla porównania, czas teraźniejszy ciągły odnosi się do przyszłości zaplanowanej. Zostały już poczynione przygotowania, aby coś mogło się zrealizować w konkretnej przyszłości. Dlatego typowe dlaPresent Continuous są określniki czasu, jak np.this year.

Zobacz następujące przykłady użycia Present Continuous:

• I’m flying to Paris on Friday.
• I am leaving tonight.
• Nick and Susan are meeting for lunch tomorrow.

Jeśli powyższe zdania zinterpretujesz we właściwy sposób, zauważysz różnicę między jednym a drugim czasem przyszłym. Ponieważ trzy powyższe przykłady pokazują, że plan realizacji został już wdrożony w życie. Pierwsza osoba najwyraźniej ma już zarezerwowany lot do Paryża na piątek, druga jest gotowa do wyjazdu tego wieczoru, a ostatnie dwie osoby są już „dogadane” i mają ustalony dzień spotkania.

Poznaj budowę Future Simple i Present Continuous

Czas przyszły prosty tworzysz za pomocą operatora „will” i czasownika w bezokoliczniku. W przypadku negacji pamiętaj o dodaniu przeczenianot do operatora will. Jeżeli tworzysz pytanie, musisz odwrócić szyk zdania i zamienić miejscami podmiot oraz will.

• Podmiot + operator will + czasownik w bezokoliczniku + reszta zdania
• Podmiot + operator will +not + czasownik w bezokoliczniku + reszta zdania
• Operator will + podmiot + czasownik w bezokoliczniku + reszta zdania?

Powyższy schemat to standardowa budowa czasu przyszłego prostego. Jednak w sytuacjach mniej formalnych możesz sobie pozwolić na skróconą wersjęwill. W formie twierdzącej i pytającej operator wyglądałby więc następująco:

• I’ll, you’ll, he’ll, she’ll, it’ll, we’ll, you’ll, they’ll
• I won’t, you won’t, he won’t, she won’t, it won’t, we won’t, you won’t, they won’t.

O ileFuture Simple tworzy się dosyć łatwo, o tyle czasPresent Continuous jest trochę bardziej rozbudowany. Przede wszystkim pamiętaj o operatorze, czyli odmienionym czasownikuto be oraz czasowniku z końcówką-ing.

Te dwa nowe elementy muszą się pojawić w formie twierdzącej, przeczącej i pytającej z zastosowaniem inwersji w ostatnim przypadku. Schemat prezentuje się następująco:

• Podmiot + odmieniony czasownik to be + czasownik z końcówką-ing + reszta zdania
• Podmiot + odmieniony czasownik to be + not + czasownik z końcówką-ing + reszta zdania
• Odmieniony czasownik to be + podmiot +czasownik z końcówką-ing + reszta zdania?

Przeczenia mogą mieć skróconą formę, jak poniżej:

• I’m not, you aren’t, he isn’t, she isn’t, it isn’t, we aren’t, you aren’t, they aren’t.

Uwzględnij konstrukcję be going to

Konstrukcja be going to jest łudząco podobna do Present Continuous, jednak nie należy ich ze sobą mylić.

• Podmiot + odmieniony czasownik to be + going to + czasownik w bezokoliczniku + reszta zdania
• Podmiot + odmieniony czasownikto be +not +going to + czasownik w bezokoliczniku + reszta zdania
• Odmieniony czasownikto be + podmiot + going to + czasownik w bezokoliczniku + reszta zdania

W przeciwieństwie do czasu Present Continuous konstrukcjabe going to tylko podkreśla zamiar zrobienia czegoś w przyszłości:

• I’m going to give up smoking next Friday.