Czasy przeszłe po angielsku dla początkujących

JĘZYK ANGIELSKI - CZASY PRZESZŁE

W naszym poprzednim wpisie omówione zostały trzy podstawowe angielskie czasy teraźniejsze. W dzisiejszym gramatyka angielska odsłania przed nami kolejne tajemnice. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o najważniejszych czasach przeszłych i przyszłych w języku angielskim.

W języku angielskim występują cztery czasy przeszłe. Do swobodnej komunikacji w codziennych sytuacjach potrzebne będą Ci na pewno dwa z nich: Past Simple oraz Past Continuous.

PAST SIMPLE

Past Simple jest najczęściej używanym czasem przeszłym w języku angielskim. Można go określić, jako odpowiednik czasu Present Simple w przeszłości. Skorzystasz z niego, aby mówić o:

• czynnościach, które powtarzały się w przeszłości - nawyki, zajęcia rutynowe itd. (np. I often stayed up late when I was a student.)
• czynnościach jednorazowych, które rozpoczęły się i zakończyły w przeszłości i nie mają żadnego związku z teraźniejszością (np. Mary bought some books yesterday.)
• stanach niezmiennych, permanentnych w przeszłości (np. Her grandparents had a small farm.)
• pytając, kiedy dana czynność miała miejsce (np. When did you last see her?)

Jak budujemy zdania twierdzące w czasie Past Simple? To dosyć proste zada nie, musisz jednak pamiętać o podziale czasowników na trzy kategorie.

1) CZASOWNIK “TO BE” - czyli “być” - gramatyka angielska nie może się bez niego obyć. W czasie przeszłym przyjmuje on dwie możliwe formy:

I / he/ she / it was

you / we / they were

np.

• My parents were happy

2) CZASOWNIKI REGULARNE - to te, których nie znajdziesz w tabelce z trzema formami, np. work lub dance. W czasie przeszłym należy dodać do nich końcówkę -(e)d, np. worked, danced. Mają taką samą formę dla wszystkich osób.

Np.

• I worked last night.

3) CZASOWNIKI NIEREGULARNE - np. make lub go, znajdziesz je w tabelce. W czasie Past Simple potrzebna Ci będzie ich druga forma, np. made lub went. Niestety, trzeba nauczyć się ich na pamięć.

np.

• My son went to school in the morning.

Budowa zdań przeczących jest jeszcze prostsza.

1) CZASOWNIK “TO BE” - wystarczy dodać “not” do odmienionej formy czasownika “być”

I / he/ she / it wasn’t

you / we / they weren’t

Np.

• She wasn’t happy in her new job.

2) CZASOWNIKI REGULARNE i NIEREGULARNE - gramatyka angielska sprawia czasami miłe niespodzianki. W przeczeniach nie musisz pamiętać o podziale na czasowniki regularne i nieregularne, nie będzie Ci także potrzebna druga forma. Wystarczy operator “didn’t” - taki sam dla wszystkich osób i forma podstawowa czasownika.

np.

• We didn’t dance at the party.
• John didn’t go shopping last night.

Budowa pytań również nie jest skomplikowana.

1) CZASOWNIK “TO BE” - w przypadku czasownika “być”, musisz zastosować znaną Ci już inwersję, czyli was lub were postawić przed podmiotem.

np.

• Where were you last night?
• Was he rude to you?

2) CZASOWNIKI REGULARNE i NIEREGULARNE - podobnie, jak w przypadku czasu Present Simple, pytania tworzymy za pomocą operatora umiejscowionego na początku zdania. W czasie Past Simple jest to “did” dla wszystkich osób. Pamiętaj, że czasownik powinien być w formie podstawowej.

Np.

• What did he say?
• Did he write any emails in the morning?

PAST CONTINUOUS

Kiedy poznajesz język angielski, czasy stanowią jedno z najważniejszych zagadnień, którymi musisz się zająć. Kolejny bardzo przydatny czas, to Past Continuous. W pewnym stopniu jest on odpowiednikiem polskiego trybu niedokonanego w czasie przeszłym (np. czytałam, szliśmy, mówiła, gotowali). Zastosujemy go w następujących sytuacjach:

• kiedy opisujemy czynności, które odbywały się w określonym momencie lub przedziale czasu w przeszłości. Nie wiemy, czy zostały zakończone (np. What were you doing yesterday at 5pm? I was talking on the phone. - Co robiłeś wczoraj o 5 po południu? Rozmawiałem przez telefon.)
• kiedy dwie lub więcej czynności odbywały się w tym samym czasie w przeszłości. Tutaj często używamy słówka “while’ - “podczas gdy” - charakterystycznego dla czasu Past Continuous (np. Jim was sunbathing while Jessica was swimming in the ocean.)
• w sytuacji, kiedy jedna, dłuższa czynność w przeszłości została przerwana przez inną, krótszą. W tym przypadku będziesz musiał użyć dwóch czasów - Past Continuous dla dłuższej czynności i Past Simple dla krótszej. (np. I was writing and email when my phone rang.)

Jak wygląda budowa czasu Past Continuous? Jeśli opanowałeś budowę czasu Present Continuous, nie sprawi Ci ona żadnych trudności. Past Continuous składa się z dwóch elementów. Pierwszym jest odmieniona przeszła forma czasownika ‘’to be” (was lub were), a drugim - końcówka -ing dodana do czasownika.

osoba + was/were + czasownik+ing + reszta zdania

Aby stworzyć zdanie przeczące, wystarczy dodać “not” do operatora, np. They weren’t eating. - Oni nie jedli.

Jak już wiesz z naszego poprzedniego artykułu, gramatyka angielska zna dwa sposoby tworzenia zdań pytających - przez dodanie operatora lub poprzez tzw. inwersję. Czas Past Continuous wykorzystuje tę drugą opcję, a więc zamianę miejscami podmiotu i operatora.

• She was learning. - Was she learning?

JĘZYK ANGIESLKI - CZASY PRZYSZŁE

Jak mówić o przyszłości w języku angielskim? Zrobisz to za pomocą czasu Future Simple oraz konstrukcji “to be going to”.

FUTURE SIMPLE

Spośród wszystkich angielskich czasów, ten budzi zwykle największą sympatię osób uczących się ze względu na swoją bardzo prostą budowę. A kiedy go używamy?

• mówiąc o decyzjach podjętych w chwili mówienia (np. I’m bored. I think I’ll watch some TV.)
• mówiąc o swoich przewidywaniach, marzeniach i niezbyt konkretnych planach na przyszłość. Bardzo często stosuje się tutaj jeden z następujących zwrotów:I think, I hope, I believe, I expect (np. I hope I’ll be a famous footballer one day.)
• wyrażając prośby, groźby i obietnice (np. Will you go to the shop, please?)

Struktura czasu Future Simple jest wyjątkowo nieskomplikowana. Do stworzenia zdania twierdzącego, potrzebny będzie Ci operator “will” (taki sam dla wszystkich osób, w mowie najczęściej skracany do‘ll) oraz forma podstawowa czasownika.

np.

• I hope my son will pass his exam.
• Don’t worry, I’ll help you with your homework.

Przeczenia tworzymy, dodając “not” do operatora. Pełnej formy “will not” używa się rzadko. Najczęściej stosuje się formę skróconą ”won’t”.

np.

• Sorry, I won’t help you.
• I’m afraid we won’t come to your party.

Pytania tworzone są za pomocą znanego Ci już zabiegu inwersji.

np.

• What will you do now?
• Will Katie know the answer?

TO BE GOING TO

Gramatyka angielska, poza czasami, stosuje także konstrukcje, które pełnią podobną do nich funkcję, Jedną z nich jest “to be going to”, niezwykle przydatna i bardzo często stosowana struktura gramatyczna. W mowie potocznej występuje w wersji skróconej, którą na pewno nie jeden raz słyszałeś w anglojęzycznych filmach, serialach i piosenkach - “gonna”.

Konstrukcja “to be going to” stosowana jest w następujących sytuacjach:

• jako bezpośredni odpowiednik polskiego wyrażenia “zamierzać” (np. I’m going to spend the weekend with my family.)
• kiedy mówimy o przewidywaniach na przyszłość w oparciu o fakty i zewnętrzne okoliczności (np. Jim keeps complaining about his boss. He’s going to look for another job soon.)

Do tworzenia zdań z wykorzystaniem konstrukcji “to be going to” wystarczy umiejętność odmiany czasownika “to be” w czasie teraźniejszym. To jedyny zmienny element, za pomocą którego tworzymy też przeczenia (poprzez dodanie “not”) i pytania (przez inwersję).

np.

• Are you going to tell me the truth?
• She’s not going to buy that car.

Znajomość opisanych w dzisiejszym artykule czasów zagwarantuje Ci umiejętność komunikacji na podstawowym poziomie w języku angielskim. A czy wiesz, jak prawidłowo określić swój poziom znajomości języka angielskiego w cv? Więcej na ten temat przeczytasz w naszym kolejnym wpisie.