Tworzenie liczby mnogiej rzeczowników w języku włoskim

Francesco przygotowuje jedną, a może kilka kaw? Jeśli więcej, jak to powiedzieć? Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się, jak tworzy się liczbę mnogą rzeczowników w języku włoskim. Przypomnij sobie najważniejsze zasady i sprawdź, które wyjątki są Ci już znane.

Liczba mnoga rzeczowników – ogólne zasady

Do Francesco jeszcze powrócimy. Zacznijmy od najprostszych rzeczy. Ogólnie rzecz biorąc, aby utworzyć liczbę mnogą, musisz odpowiednio zamienić końcówki (np. samogłoski).

Po pierwsze, u rzeczowników kończących się na -o litera zmienia się na -i:

• libro (książka) → libri (książki)

Książka jest tutaj rodzaju męskiego. To charakterystyczne dla rzeczowników z końcówką -o.

W przypadku rzeczowników rodzaju żeńskiego końcówka -a zmienia się na -e:

• ragazza (dziewczyna) → ragazze (dziewczyny)

Są też rzeczowniki z samogłoską -e na końcu, ale mogą być zarówno rodzaju męskiego, jak i żeńskiego. Końcówka -e przechodzi wtedy w -i. Przykładowo:

• chiave (klucz) → chiavi (klucze)

Uwaga, w języku włoskim klucz ma rodzaj żeński.

Jak to wygląda w innych przypadkach?

Mogą też się pojawić inne końcówki. Weźmy pod lupę niektóre rzeczowniki.

Te z końcówkami -co, -go w liczbie mnogiej zmieniają końcówki na -chi, -ghi lub -ci-, -gi w zależności od tego, czy akcent pada na drugą, czy trzecią sylabę od końca:

• banco (ławka) → banchi (ławki)

akcent pada na drugą sylabę od końca

• medico (lekarz) → medici (lekarze)

akcent pada na trzecią sylabę od końca

• amico (przyjaciel)→ amici (przyjaciele)

wyjątek od reguły

Rzeczowniki rodzaju żeńskiego z końcówkami -ca, -ga mają w liczbie mnogiej -che, -ghe:

• amica (przyjaciółka) → amiche (przyjaciółki)
• collega (koleżanka) → colleghe (koleżanki)

Innym razem ważne są litery poprzedzające końcówki. Przykładowo rzeczowniki rodzaju żeńskiego zakończone na -cia, -gia zamieniają się na -cie, -gie lub -ce, -ge:

• ciliegia (czereśnia) → ciliegie (czereśnie)

końcówka poprzedzona samogłoską

• arancia (pomarańcza) → arance (pomarańcze)

końcówka poprzedzona spółgłoską

Na co dodatkowo zwrócić uwagę?

Nie zawsze chodzi o rozpoznanie końcówek. Poznaj podstawowe zasady poruszania się w przypadkach jak poniżej.

Po pierwsze, zwracaj uwagę na rzeczowniki, które kończą się na spółgłoskę i są obcego pochodzenia. Takie rzeczowniki nie zmieniają się w liczbie mnogiej:

• film (film) → film (filmy)

Po drugie, pamiętaj o rzeczownikach jednosylabowych, jak np.:

• re (król) → re (królowie)

Po trzecie, bądź wyczulony na rzeczowniki z akcentem. Pozostają takie same:

• città (miasto) → città (miasta)

Wreszcie – zaprzyjaźnij się z rzeczownikami nieregularnymi. Przykład:

• uomo (mężczyzna) → uomini (mężczyźni)

O czym jeszcze warto pamiętać?

Niektórych rzeczowników trzeba się po prostu nauczyć na pamięć, bo występują tylko w liczbie mnogiej. Należą do nich m.in.:

• pantaloni (spodnie),
• mutande (majtki),
• forbici (nożyczki),
• nozze (wesele).

Jak się sprawdzić?

Niektóre wymienione przez nas zasady mogą się wydawać prostsze od pozostałych. Dlatego pora na podsumowanie.

Zadecyduj, jak powinny wyglądać poniższe słowa w liczbie mnogiej.

• gatta →?
• camicia →?
• università →?

Zanim poznasz prawidłowe odpowiedzi, powróćmy jeszcze do Francesco i jego kawy. Wyobraź sobie, że przyjmuje on gościa i przygotowuje dwie kawy. Jaką formę przybrałby rzeczownik w liczbie mnogiej?

• un caffè → due?

Oczywiście forma rzeczownika pozostaje niezmienna, ponieważ mamy akcent na ostatniej głosce: caffè.

Pozostałe odpowiedzi do wcześniejszego zestawu to: gatte, camicie, università.

W pierwszym przypadku chodzi o kotkę. Zasada mówi, że rzeczownik kończący się na -a w liczbie mnogiej zmienia się na -e. Co do kolejnego słowa, koszula w liczbie pojedynczej kończy się na -cia i dlatego musisz sprawdzić, co stoi przed końcówką: samogłoska czy spółgłoska. Ponieważ jest to samogłoska, wstawiasz na końcu -cie.