Stopniowanie przymiotników i przysłówków po francusku – poznaj najważniejsze zasady

Jak wygląda stopniowanie przymiotników i przysłówków w języku francuskim? To wcale nie jest takie skomplikowane, jak się wydaje! Poznaj najważniejsze zasady i sprawdź przykładowe zdania. Oto nasze gramatyczne Q&A, czyli pytania i odpowiedzi.

Nieco upraszczając, na francuską książkę powiesz le livre français, ale na język francuski – la langue française. Jeżeli uczysz się francuskiego, to być może już wiesz, że przymiotniki, tzw.adjectifs,uzgadnia się co do rodzaju i liczby. Ta wiedza przyda Ci się także przy stopniu najwyższym, czyli przy le superlatif. To nie to samo co stopień wyższy, któremu odpowiadają słowa le comparatif.

Co ważne, określenia le superlatif czy le comparatif nie są zarezerwowane wyłącznie dla przymiotników. W grę wchodzą też przysłówki, czyliadverbes, które stopniuje się podobnie jak przymiotniki. Musisz tylko pamiętać o kilku drobnych różnicach, jak np. formy nieregularne czy stopień najwyższy. Szczegółowe wskazówki znajdziesz w pytaniach i odpowiedziach.

#1 Jak stopniować przymiotniki?

Kiedy chcesz powiedzieć, że jakaś cecha jest większa lub mniejsza od innej albo tak samo intensywna, stopniowanie przymiotników odbywa się według następującego schematu:

• plus / moins / aussi + przymiotnik + que.

W efekcie otrzymujesz:

• Pierre est plus grand que Paul. – Piotr jest wyższy od Pawła.
• Paul est moins jaloux que Pierre. – Paweł jest mniej zazdrosny niż Piotr.
• Pierre est aussi responsable que Paul. – Piotr jest tak samo odpowiedzialny jak Paweł.

Jeżeli stwierdzasz, że jakaś cecha jest największa lub najmniejsza w swej intensywności, posługujesz się stopniem najwyższym wedle schematu:

• le / la / les plus + przymiotnik
• le / la / les moins + przymiotnik.

Przykładowo:

• Angélique est la plus belle femme du monde. – Angelika jest najpiękniejszą kobietą na świecie.
• Les exercices 1 à 3 sont les moins difficiles de ce chapitre. – Ćwiczenia 1-3 są najmniej trudne (najłatwiejsze) z tego rozdziału.

Koniecznie pamiętaj, że przymiotnik jest odmienną częścią mowy. Dlatego w dwóch ostatnich przykładach wstawiasz la iles.

#2 Jak stopniować przysłówki?

Na tej samej zasadzie przebiega stopniowanie przysłówków:

• plus / moins / aussi + przysłówek + que.

Stąd zdania, takie jak:

• Nathalie conduit plus vite que Thérèse. – Natalia prowadzi szybciej niż Teresa.
• Nathalie travaille moins vite que Thérèse. – Natalia pracuje wolniej niż Teresa.
• Thérèse chante aussi bien que Nathalie. – Teresa śpiewa tak samo dobrze jak Natalia.

W stopniu najwyższym działasz wedle schematu poniżej, pamiętając jednocześnie o rodzajniku. Jest to jednak dużo prostsze, gdyż przysłówek jest nieodmienną częścią mowy i nie wymaga uzgadniania:

• le plus / le moins + przysłówek.

Przykładowo:

• Cet athlète court le plus vite. – Ten lekkoatleta biega najszybciej.
• Cet employé travaille le moins efficacement. – Ten pracownik pracuje najmniej efektywnie.

#3 Jak stopniować formy nieregularne?

W języku francuskim istnieją nie tylko formy nieregularne czasowników, ale i przymiotników oraz przysłówków. Oto stopień wyższy przymiotników bon – dobry i mauvais – zły oraz przysłówka bien – dobrze:

• meilleur / pire / mieux que.

Przykładowe zdania:

• Mon appartement est meilleur que le tien. – Moje mieszkanie jest lepsze niż twoje.
• La cuisine anglaise est pire que la cuisine française. – Kuchnia angielska jest gorsza niż kuchnia francuska.
• Les chanteurs professionnels chantent mieux que les artistes amateurs. – Profesjonalni piosenkarze śpiewają lepiej niż artyści amatorzy.

Aby powiedzieć, że coś jest gorsze, możesz także użyć słów plus mauvais, które brzmią łagodniej niż pire.

#4 O czym pamiętać przy wymowie?

Ogólna zasada mówi, że nie wypowiadasz spółgłoski, która jest na końcu wyrazu. Kiedy jednak przymiotnik czy przysłówek, który pojawia się po plus czy moins,zaczyna się na samogłoskę, wówczas ostatnia spółgłoska staje się wymawialna. Dajmy na to:

• plus[plyz] intelligent,
• moins [mwɛ̃z] intelligemment.

Zmiany w wymowie wynikają z łączeń międzywyrazowych, czyli po francusku z la liason. Dzięki temu zdanie lub wyrażenie nie tylko ładniej brzmi dla ucha, ale i łatwiej się je wymawia.